KENDİME SORDUM

Hediye TEKİN 14 Kasım 2019 Perşembe 34 0 yorum

İnsan diyebilir miydi kendine, teselli edebilir miydi kendini, başına ummadığı bir şey geldiğinde. Hatta bir de haksızlığa uğramışsa ya da yapmadığı bir şeyle suçlanmış ve yıllarca hapis yatacaksa, teselli edebilir miydi kendini, söyleyebilir miydi kendine bu geçecek, gerçek ortaya çıkacak diye ki, bu yaşadığı sürede çökmesin, bitmesin ve hak yerini bulduğunda yeniden devam edebilsin.

Bu süreçte kendinle konuşmaların çok önemli; eğer diyorsan kendine, “eyvah ben bittim, oysa ben bu vatana ne kadar emek verdim ve hatta insanlar şimdi ne diyordur?” diyorsan kendine ve her sabah bu düşünce ile geceleri beynini kemiriyorsa bu duygu; sen biteceksin, öyle ya da böyle. Bu duygu seni sana kötülük yapıldığı hissinden daha fazla yiyip bitirecek her gün, her dakika.

Eğer kendine “Bu bir yanlış, elbette düzeltilecek, ben yanlı bir şey yapmadım” der ve kendini teselli edersen ve bilirsen, bu kötü diye adlandırdığımız süreç, seni bırak yıkmayı daha da güçlendirir, üretkenliğini artırır veya daha başka alanlarda da üretmeye başlarsın.  Niye daha önce bun yapmadım ki, diye düşünürken bulursun kendini.

Bu her durumdan bir ders alarak çıkmak; sıkıntıları, zorlukları hayatın ve kendi lehine çevirmektir. Bu bir beceridir. Seviyorum seni hayat; iyi ki nefes alıyorum, yaşıyorum, şükürler olsun. Merak ediyorum; nefes almadığımızda, bu vücut bizi terk ettiğinde nasıl olacak? Bu edindiğiniz beceriler, bize o hayatta katkıda bulunacak mı? Yoksa sıfırdan mı başlayacağız? Hani sıkça söylenen bir şey var ya, öteki tarafa burada yaptıklarımızı götüreceğiz, diye. Öyle mi olacak?  Yoksa bu benim söylediklerim her şeyden kendine bir fayda mı çıkarmak? Aman, boş ver, hayatı vicdanınla yaşa, o en iyi hâkim, yeter ki ona kulak ver. Seviyorum seni hayat, her şeyinle.

 

 

Hediye TEKİN

 

Paylaş:


Yorumlar

  • Henüz yorum yazılmamış. İlk yazan siz olmak ister misiniz?

Yorumunuzu Paylaşın